Ամենավաղ տարիքից սկսած, մեր գլխուղեղում և ողջ նյարդային համակարգում ձևավորվում են տարատեսակ զգայական տեղեկատվության վերլուծության և վարքային գործողությունների իրականացման համար պատասխանատու նեյրոնային ցանցեր կամ այսպես կոչված «քարտեզներ»։ Որպես կանոն, դրանք իրենց բնական, մաքսիմալ պլաստիկության, այսինքն ճկունության, կետում լինում են մարդու
Հոկտեմբերի 16-ին հանդիպում ունեցա Երևանի պետական համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետի ուսանողների հետ՝ «Հոգեբանական ծառայությունների ապագան նեյրոհոկենսաբանության և արհեստական բանականության համատեքստում» թեմայով։ Քննարկման ընթացքում անդրադարձանք այն հարցին, թե ինչպես են նեյրոկենսաբանության նորարարական բացահայտումները, համակցված մեքենայական ուսուցման և հաշվողական մոդելավորման առաջատար մեթոդների հետ,
Պարադոքսալ ինտենցիան հայտնի հոգեբան, լոգոթերապիայի հիմնադիրր՝ Վիկտոր Ֆրանկլի տված անվանումն է, սակայն այս տեխնիկան այլ անուններով նույնպես կարող եք հանդիպել ուրիշ մասնագետների մոտ էլ։ Զայրույթի կառավարման մեջ վերջինս այլ կերպ կարելի է բնորոշել, որպես միտքը աբսուրդի հասցնելու մեթոդ։ Գաղափարն այն
Տագնապային խանգարումների ժամանակ մարդկանց մոտ կարող են դրսևորվել ամենատարբեր տեսակի մտավախություններ՝ սկսած առողջության հետ կապված մտքերից և վերջացրած ուշաթափվելու վախով։ Վերջիններս հաճախ հանդես են գալիս ավտոմատ մտքերի տեսքով, որի համար էլ շատերը դրանք բնորոշում են որպես «կպչուն մտքեր»։ Դրանցից հիմնականները
Զայրույթի, որպես շատ ուժեղ հույզի և ագրեսիվ հակազդման, բնույթը հասկանալու և այն կառավարել կարողանալու համար չէր խանգարի, նախ, փորձել ծանոթանալ վերջինիս առաջացման մեխանիզմներին։ Այդ նպատակի համար, կոգնիտիվ-վարքաբանական թերապիայում, ընդունված է օգտագործել համապատասխան կոգնիտիվ մոդելը, որն էլ իր հերթին հիմնվում է