Վերջին շրջանում ավելի ու ավելի հաճախ եմ մտածում, որ մասնագիտական ձևավորման և զարգացման ճանապարհը երբեք մենակով չեն անցնում։ Թեև յուրաքանչյուր մասնագետ վերջիվերջո ինքն է ընտրում իր շարժման վեկտորը, ինքն է կարդում, ուսումնասիրում, վիճարկում և գտնում իր հարցերի պատասխանները, համենայն դեպս
Մայիսի 8-ին Impact Hub Yerevan-ում անցկացրեցի աշխատարան՝ «Ինչպես են միտքն ու վարքը փոխում տագնապի նեյրոկենսաբանությունը» թեմայով։ Մթնոլորտը շատ ջերմ, իսկ մասնակիցները ներգրավված էր։ Հատկապես հաճելի էր տեսնել, որ մասնակցում էին բազմաթիվ հոգեկան առողջության ոլորտի մասնագետներ, որոնք ակտիվորեն ներգրավված էին քննարկումներում։
Մարտի 11-ին Հայաստանի Եվրոպական Համալսարանում պատիվ ունեի մասնագիտական վարպետաց դաս անցկացնել՝ նվիրված խաղամոլության կախվածության նեյրոկենսաբանական հիմքերին և հոգեթերապևտիկ մոտեցումներին։ Վարպետաց դասի ընթացքում քննարկեցինք կախվածության հիմքում ընկած հիմնական մեխանիզմները նեյրոգիտության տեսանկյունից՝ ներառյալ պարգևատրման համակարգի խաթարումը, դոֆամիներգիկ ուղիները, ամրապնդման վրա հիմնված ուսուցումը