Մոտիվացիայի և նպատակադրման մասին խոսելիս հաճախ կենտրոնանում ենք միայն հարցի արտաքին կողմի վրա․ ի՞նչ եմ ուզում, ինչպե՞ս հասնել դրան, ինչպե՞ս չհրաժարվել ճանապարհի կեսից։ Սակայն ավելի խորքային մակարդակում մոտիվացիան կապված է ոչ միայն առանձին նպատակի, այլև այն կյանքի պատկերի, կենսակերպի հետ,
Մոտիվացիան հաճախ ընկալվում է որպես «կամքի ուժ», որը մարդը կամ ունի, կամ չունի։ Այդ պատճառով նպատակին չհասնելը առավել հաճախ բացատրվում է «կամքի պակասով», «ծուլությամբ» կամ «ոչ բավարար ցանկությամբ»։ Սակայն կոգնիտիվ գիտության և նեյրոգիտության տեսանկյունից մոտիվացիան ավելի ճիշտ է դիտարկել ոչ
Կոգնիտիվ-վարքաբանական թերապիան հաճախ պատկերացնում են որպես մտքերի և պատկերացումների ճշմարտացիության ստուգում, կոգնիտիվ սխալների բացահայտում և իռացիոնալ համոզմունքների ռացիոնալ վիճարկում։ Սակայն հոգեբանական խնդիրները միշտ չէ, որ իրականության սխալ ընկալման արդյունք են։ Երբեմն մարդը լիովին ճիշտ է ընկալում կատարվածը, սակայն չի կարողանում
Վերջին շրջանում ավելի ու ավելի հաճախ եմ մտածում, որ մասնագիտական ձևավորման և զարգացման ճանապարհը երբեք մենակով չեն անցնում։ Թեև յուրաքանչյուր մասնագետ վերջիվերջո ինքն է ընտրում իր շարժման վեկտորը, ինքն է կարդում, ուսումնասիրում, վիճարկում և գտնում իր հարցերի պատասխանները, համենայն դեպս
Մայիսի 8-ին Impact Hub Yerevan-ում անցկացրեցի աշխատարան՝ «Ինչպես են միտքն ու վարքը փոխում տագնապի նեյրոկենսաբանությունը» թեմայով։ Մթնոլորտը շատ ջերմ, իսկ մասնակիցները ներգրավված էր։ Հատկապես հաճելի էր տեսնել, որ մասնակցում էին բազմաթիվ հոգեկան առողջության ոլորտի մասնագետներ, որոնք ակտիվորեն ներգրավված էին քննարկումներում։