Հոգեբանության մեջ հույզերի վերաբերյալ գոյություն ունեն տարբեր և երբեմն էլ նույնիսկ հակասական պատկերացումներ, սակայն հույզերի հոգեբանության բոլոր այն տեսաբաններն ովքեր ընդունում են բազային հույզերի գոյությունը, այնուամենայնիվ, վախը համարում են դրանցից մեկը[1]։ Որպես մեր հուզական բնույթի մի մաս, վախը դրսևորվում է
Պարադոքսալ ինտենցիան հայտնի հոգեբան, լոգոթերապիայի հիմնադիրր՝ Վիկտոր Ֆրանկլի տված անվանումն է, սակայն այս տեխնիկան այլ անուններով նույնպես կարող եք հանդիպել ուրիշ մասնագետների մոտ էլ։ Զայրույթի կառավարման մեջ վերջինս այլ կերպ կարելի է բնորոշել, որպես միտքը աբսուրդի հասցնելու մեթոդ։ Գաղափարն այն
Տագնապային խանգարումների ժամանակ մարդկանց մոտ կարող են դրսևորվել ամենատարբեր տեսակի մտավախություններ՝ սկսած առողջության հետ կապված մտքերից և վերջացրած ուշաթափվելու վախով։ Վերջիններս հաճախ հանդես են գալիս ավտոմատ մտքերի տեսքով, որի համար էլ շատերը դրանք բնորոշում են որպես «կպչուն մտքեր»։ Դրանցից հիմնականները