Վերջերս կրկին հյուրընկալվել էի տկն. Մերի Ներսիսյանի “Մայրիկների ակումբ” հեղինակային հաղորդմանը, որը եթեր է դուրս գալիս Հայաստանի 1ին հանրային հեռուստատեսությամբ: Հաղորդման ընթացքում զրուցեցինք երեխաների դաստիարակության մեջ հայրիկերի դերի մասին: Հաղորդման այս թողարկումը (եթերի ամսաթիվը` 25․05․2016թ.) կարող եք դիտել ստորև:
Անհանդուրժողականություն անորոշության նկատմամբ
Անհանդուրժողականությունն անորոշության նկատմամբ՝ մոդել է, որը զարգացրել են M.H.Freeston, R.Ladouceur, M.J.Dugas, և ուրիշները։ Այս մոդելը մշակվել է աննհանգստությունն ու ընդհանրացված տագնապային խանգարումը բացատրելու համար։ Ladouceur, Talbot, and Dugas (1997) անհանդուրժողականությունն անորոշության նկատմամբ սահմանում են, որպես “․․․բազմիմաստ իրավիճակներում անձի կողմից տեղեկատվության ընկալման և այդ
“Վախեր, ֆոբիաներ և տագնապ”
Այս օրերին գրեթե ոչ մեկին չի շրջանցել տագնապի զգացողությունը. հատկապես երբ ունեք զինվոր կամ զինվորական հարազատ և երբ մտահոգված եք երկրի խաղաղության, սահմանների անվտանգության համար: Երեխաներն էլ տագնապալի լուրեր ստանում են հասակակիցներից, լրատվությամբ, փողոցում… դրան ավելացրած նաև նրանց տարիքային վախերը…
“Ձախլիկ երեխաները”
Աշխարհը հարմարեցված է աջլիկներին: Եվ աջլիկների աշխարհում այսօր 500 միլիոնից ավելի ձախլիկ է ապրում: Ինչով է բարդանում ձախլիկների գործը, ինչպէս ճիշտ ու արդյունավէտ աշխատել ձախլիկների հետ կրթության մէջ, կամ որտեղ է նրանց բախտը բերել, որ ձախլիկ են բնությամբ: Այս և
Բերքաբեր․ գործը շարունակվում է
Վերջին 5 ամիսների ընթացքում ևս 3 անգամ այցելեցինք Բերքաբեր։ Խնդիրները դեռ նույնն են, ինչը որ նկարագրել էի դեռ առաջին և երկրորդ այցերիցս հետո, բայց կատարվելիք աշխատանքների 1-ին, գնահատման, փուլն արդեն ավարտեցինք։ Առջևում՝ բուն հոգեբանական և հոգեթերապևտիկ ծառայությունների կազմակերպումն է։ Գործը շարունակվում է․․․ Հ․Գ․ հասցրեցինք